1
00:00:01,000 --> 00:00:02,625
Εκείνες τις αρχές του φθινοπώρου,

2
00:00:03,625 --> 00:00:06,792
το 1257 ή το '58,

3
00:00:07,750 --> 00:00:09,125
μια Κυριακή πρωί,

4
00:00:10,708 --> 00:00:13,458
πήγαμε στα Catskills,

5
00:00:13,792 --> 00:00:15,125
μέσα στο δάσος.

6
00:00:17,583 --> 00:00:19,333
Περπατήσαμε μέσα από τα φύλλα,

7
00:00:19,708 --> 00:00:22,167
χτυπώντας τα φύλλα με ένα ξύλο.

8
00:00:22,917 --> 00:00:24,208
Ανεβήκαμε με τα πόδια

9
00:00:24,542 --> 00:00:27,083
και πάνω, και όλο και πιο βαθιά.

10
00:00:30,917 --> 00:00:33,083
Ήταν καλό να περπατάς έτσι

11
00:00:34,833 --> 00:00:36,625
και να μην σκεφτόμαστε,

12
00:00:37,417 --> 00:00:42,542
να μην σκεφτώ τίποτα
περίπου τα τελευταία δέκα χρόνια.

13
00:00:45,375 --> 00:00:47,750
Και αναρωτιόμουν ο ίδιος

14
00:00:47,958 --> 00:00:49,958
ότι μπορούσα να περπατήσω έτσι

15
00:00:50,417 --> 00:00:53,042
και να μην σκέφτομαι
για τα χρόνια του πολέμου,

16
00:00:53,833 --> 00:00:56,333
της πείνας,

17
00:00:56,750 --> 00:00:58,375
του Μπρούκλιν.

18
00:01:03,125 --> 00:01:04,167
Και

19
00:01:04,917 --> 00:01:07,667
σχεδόν, και ίσως,

20
00:01:07,875 --> 00:01:09,750
ήταν για πρώτη φορά,

21
00:01:09,917 --> 00:01:11,417
καθώς περπατούσαμε

22
00:01:12,125 --> 00:01:14,167
μέσα από το δάσος, αυτό

23
00:01:15,792 --> 00:01:17,833
αρχές του φθινοπώρου,

24
00:01:19,583 --> 00:01:22,667
για πρώτη φορά δεν ένιωσα

25
00:01:23,167 --> 00:01:25,875
μόνος στην Αμερική.

26
00:01:27,375 --> 00:01:28,583
Όπως ένιωσα

27
00:01:29,167 --> 00:01:32,792
υπήρχε το έδαφος,
υπήρχε γη,

28
00:01:33,708 --> 00:01:35,625
και φύλλα και δέντρα,

29
00:01:36,625 --> 00:01:37,875
και άνθρωποι,

30
00:01:39,375 --> 00:01:41,042
και όπως ήμουν

31
00:01:43,000 --> 00:01:45,250
σιγά σιγά γίνεται

32
00:01:46,125 --> 00:01:47,833
ένα μέρος του.

33
00:01:49,458 --> 00:01:52,417
Ήταν μια στιγμή που το ξέχασα

34
00:01:54,333 --> 00:01:55,375
μου...

35
00:01:58,625 --> 00:01:59,583
σπίτι.

36
00:02:01,083 --> 00:02:03,875
Αυτή ήταν η αρχή

37
00:02:04,375 --> 00:02:07,917
του νέου μου σπιτιού.

38
00:02:08,083 --> 00:02:14,458
«Ε, ξέφυγα από τα σχοινιά
του χρόνου, για άλλη μια φορά"

39
00:02:16,250 --> 00:02:17,375
είπα.

40
00:03:42,375 --> 00:03:45,417
Περπάτησα στους δρόμους του Μπρούκλιν,

41
00:03:47,000 --> 00:03:48,667
αλλά οι αναμνήσεις,

42
00:03:49,083 --> 00:03:51,292
οι μυρωδιές,

43
00:03:52,250 --> 00:03:54,708
τους ήχους που θυμόμουν

44
00:03:55,458 --> 00:03:57,583
δεν ήταν από το Μπρούκλιν.

45
00:05:39,792 --> 00:05:42,125
Κάπου στο τέλος
της Atlantic Avenue,

46
00:05:42,583 --> 00:05:45,333
κάπου εκεί αυτοί
συνήθιζαν να κάνουν τα πικνίκ τους.

47
00:05:46,250 --> 00:05:47,708
συνηθίζω να τους παρακολουθώ,

48
00:05:48,250 --> 00:05:49,792
οι παλιοί μετανάστες,

49
00:05:50,208 --> 00:05:51,583
και τα καινούργια.

50
00:05:52,917 --> 00:05:56,083
Και μου φάνηκαν σαν κάποιοι

51
00:05:57,417 --> 00:06:00,417
θλιβερά, ετοιμοθάνατα ζώα

52
00:06:01,125 --> 00:06:03,792
σε ένα μέρος που δεν το έκαναν ακριβώς

53
00:06:04,208 --> 00:06:05,583
ανήκουν σε,

54
00:06:06,167 --> 00:06:07,292
σε ένα μέρος

55
00:06:09,417 --> 00:06:11,292
δεν αναγνώρισαν.

56
00:06:13,292 --> 00:06:16,000
Ήταν εκεί,

57
00:06:19,792 --> 00:06:22,042
στη λεωφόρο Ατλαντικού,

58
00:06:23,875 --> 00:06:27,083
αλλά ήταν εντελώς
κάπου αλλού.

59
00:06:32,375 --> 00:06:33,625
Μερικά πλάνα

60
00:06:34,750 --> 00:06:36,792
Πήρα με το πρώτο μου Bolex.

61
00:06:37,083 --> 00:06:39,833
Ήθελα να κάνω μια ταινία ενάντια στον πόλεμο.

62
00:06:39,958 --> 00:06:42,875
Ήθελα να φωνάξω, να φωνάξω
ότι έγινε πόλεμος,

63
00:06:44,208 --> 00:06:46,208
γιατί περπάτησα στην πόλη

64
00:06:46,750 --> 00:06:48,917
και νόμιζα ότι κανείς δεν ήξερε

65
00:06:49,167 --> 00:06:50,708
ότι έγινε πόλεμος,

66
00:06:51,042 --> 00:06:53,792
Νόμιζα ότι κανείς δεν ήξερε

67
00:06:55,042 --> 00:06:57,083
ότι υπήρχαν σπίτια στον κόσμο

68
00:06:58,417 --> 00:07:00,167
όπου οι άνθρωποι δεν μπορούν να κοιμηθούν,

69
00:07:00,292 --> 00:07:04,417
όπου έχει η πόρτα τους
κλωτσήθηκε μέσα τη νύχτα,

70
00:07:06,042 --> 00:07:08,542
με τις μπότες του
στρατιώτες και αστυνομία,

71
00:07:09,625 --> 00:07:10,583
κάπου

72
00:07:11,708 --> 00:07:14,125
από όπου ήρθα.

73
00:07:15,167 --> 00:07:20,042
Αλλά σε αυτή την πόλη κανείς δεν το ήξερε.

74
00:07:39,958 --> 00:07:43,167
Σας θυμάμαι φίλοι μου,

75
00:07:44,125 --> 00:07:46,583
από στρατόπεδο εκτοπισμένων,

76
00:07:47,333 --> 00:07:51,750
από τα μίζερα μεταπολεμικά χρόνια.

77
00:07:55,667 --> 00:07:56,708
Ναι,

78
00:07:58,042 --> 00:07:58,083
είμαστε,

79
00:08:00,875 --> 00:08:03,875
εξακολουθούμε να είμαστε εκτοπισμένοι,

80
00:08:05,542 --> 00:08:06,583
ακόμη,

81
00:08:07,708 --> 00:08:09,125
ακόμα και σήμερα,

82
00:08:09,833 --> 00:08:12,458
και ο κόσμος είναι γεμάτος από εμάς,

83
00:08:14,125 --> 00:08:15,875
κάθε ήπειρο

84
00:08:19,542 --> 00:08:22,417
είναι γεμάτο εκτοπισμένους.

85
00:08:31,833 --> 00:08:33,250
Το λεπτό που φύγαμε,

86
00:08:34,583 --> 00:08:38,292
αρχίσαμε να πηγαίνουμε σπίτι,

87
00:08:39,667 --> 00:08:43,292
και ακόμα πάμε σπίτι.

88
00:08:45,125 --> 00:08:51,208
Είμαι ακόμα στο ταξίδι μου για το σπίτι.

89
00:08:53,958 --> 00:08:56,375
Σε αγαπήσαμε,

90
00:08:57,208 --> 00:08:58,375
κόσμος,

91
00:08:59,167 --> 00:09:01,417
αλλά έκανες χάλια

92
00:09:02,375 --> 00:09:04,042
πράγματα σε εμάς.

93
00:10:35,083 --> 00:10:36,125
Έχετε...

94
00:10:36,917 --> 00:10:39,958
έχετε σταθεί ποτέ στην Times Square

95
00:10:40,917 --> 00:10:42,208
και ξαφνικά ένιωσα,

96
00:10:42,833 --> 00:10:46,292
πολύ κοντά σου και πολύ δυνατός,

97
00:10:46,750 --> 00:10:48,583
τη μυρωδιά ενός φρέσκου

98
00:10:49,917 --> 00:10:53,083
φλοιός σημύδας;

99
00:11:04,333 --> 00:11:05,375
είπε ο αδερφός μου

100
00:11:06,000 --> 00:11:07,625
ήταν ειρηνιστής

101
00:11:09,167 --> 00:11:12,292
και ότι μισούσε τον πόλεμο.

102
00:11:13,750 --> 00:11:16,625
Έτσι τον έστρεψαν στο στρατό,

103
00:11:18,042 --> 00:11:21,417
και τον πήγαν πίσω στην Ευρώπη,

104
00:11:23,417 --> 00:11:25,917
πίσω σε όλες τις αναμνήσεις του πολέμου.

105
00:11:27,083 --> 00:11:29,250
Ξεκίνησε λοιπόν

106
00:11:30,250 --> 00:11:33,167
τρώγοντας φύλλα από τα δέντρα

107
00:11:35,625 --> 00:11:38,292
και νόμιζαν ότι ήταν τρελός,

108
00:11:40,958 --> 00:11:44,458
έτσι τον έστειλαν
πίσω στις Ηνωμένες Πολιτείες.

109
00:14:01,083 --> 00:14:03,292
Και εκεί ήταν η μαμά,

110
00:14:04,333 --> 00:14:07,583
και περίμενε.

111
00:14:09,167 --> 00:14:10,083
Αυτή περίμενε

112
00:14:12,208 --> 00:14:14,417
25 χρόνια.

113
00:14:23,042 --> 00:14:25,583
Και εκεί ήταν ο θείος μας,

114
00:14:26,417 --> 00:14:30,292
ποιος μας είπε να πάμε δυτικά:

115
00:14:31,708 --> 00:14:35,333
«Πηγαίνετε, παιδιά, δυτικά,
και δες τον κόσμο».

116
00:14:37,083 --> 00:14:38,083
Και έτσι πήγαμε.

117
00:14:40,583 --> 00:14:42,167
Και ακόμα προχωράμε.

118
00:14:43,917 --> 00:14:46,667
Τα μούρα, πάντα μούρα.

119
00:14:47,583 --> 00:14:49,583
Uogos, μούρα.

120
00:15:11,750 --> 00:15:14,250
Ο θείος μας, ο προτεστάντης,

121
00:15:15,042 --> 00:15:20,625
μεταρρυθμισμένος προτεστάντης,
πάστορας, και πολύ σοφός άνθρωπος.

122
00:15:21,542 --> 00:15:25,125
Ήταν φίλος του Σπένγκλερ,
και είχε όλα του τα βιβλία εκεί,

123
00:15:25,250 --> 00:15:28,417
ίσως γι' αυτό
μας είπε να πάμε δυτικά.

124
00:15:34,667 --> 00:15:39,625
Το σπίτι, η σοφίτα στο οποίο
Έζησα κατά τη διάρκεια των σπουδών μου.

125
00:15:40,417 --> 00:15:44,417
Και είχα ένα σκοινί κρεμασμένο
για να γλιστρήσετε προς τα κάτω σε περίπτωση

126
00:15:44,583 --> 00:15:46,958
οι Γερμανοί χτυπούν την πόρτα.

127
00:16:16,125 --> 00:16:18,250
Και καθώς πλησιάζαμε,

128
00:16:20,083 --> 00:16:21,875
όλο και πιο κοντά

129
00:16:23,792 --> 00:16:25,167
στους τόπους

130
00:16:25,917 --> 00:16:27,833
ξέραμε τόσο καλά,

131
00:16:28,083 --> 00:16:30,750
ξαφνικά, μπροστά μας

132
00:16:31,000 --> 00:16:32,458
είδαμε

133
00:16:33,208 --> 00:16:34,792
ένα δάσος.

134
00:16:35,792 --> 00:16:38,542
Δεν αναγνώριζα τα μέρη.

135
00:16:40,250 --> 00:16:42,250
Δεν υπήρχαν δέντρα όταν φύγαμε.

136
00:16:42,917 --> 00:16:46,333
Φυτέψαμε μικρά
σπορόφυτα τριγύρω,

137
00:16:46,542 --> 00:16:52,917
ναι, και τώρα το μικρό
τα σπορόφυτα είχαν μεγαλώσει,

138
00:16:53,833 --> 00:16:57,208
σε μεγάλα, μεγάλα δέντρα.

139
00:16:58,792 --> 00:16:59,833
Το σπίτι μας,

140
00:17:01,417 --> 00:17:03,208
το σπίτι μας ήταν ακόμα εκεί,

141
00:17:05,292 --> 00:17:08,333
και η γάτα μας συνάντησε.

142
00:17:30,750 --> 00:17:37,167
Τι κάνει λοιπόν κανείς πότε
επιστρέφει κάποιος σπίτι μετά από 25 χρόνια;

143
00:17:38,750 --> 00:17:39,875
Φυσικά,

144
00:17:40,000 --> 00:17:45,833
πήγαμε στο πηγάδι
να πιω λίγο νερό.

145
00:17:48,833 --> 00:17:50,042
Το νερό

146
00:17:51,917 --> 00:17:58,375
που έχει γεύση όπως κανένα άλλο νερό.

147
00:17:59,417 --> 00:18:00,292
Ω,

148
00:18:00,458 --> 00:18:04,042
δροσερό νερό Σεμενίσκιαηλ

149
00:18:04,917 --> 00:18:12,542
Κανένα κρασί δεν είχε καλύτερη γεύση πουθενά.

150
00:20:22,750 --> 00:20:25,583
ΟΚ πολύ καλό. Σήμερα είναι 7 Αυγούστου,

151
00:20:25,708 --> 00:20:28,375
είναι το πρώτο μας πρωινό στη Σεμενίσκια.

152
00:20:29,167 --> 00:20:31,875
Και παίρνουμε πρωινό.

153
00:21:12,292 --> 00:21:14,917
Η μαμά το παραπονιέται
η μνήμη της αποτυγχάνει.

154
00:21:15,083 --> 00:21:16,083
Δεν μπορεί να βρει κουτάλι.

155
00:21:17,292 --> 00:21:20,583
Έχει δέκα και δεν βρίσκει
ένα μόνο σήμερα το πρωί.

156
00:21:21,917 --> 00:21:24,625
«Το μόνο που πρέπει να ξέρεις
για τα γηρατειά», είπε,

157
00:21:24,750 --> 00:21:28,208
«Είναι ότι δεν μπορείς να βρεις το δικό σου
κουτάλια όταν γεράσεις».

158
00:22:57,708 --> 00:22:59,000
Φτάνει ο αδερφός Πέτρας.

159
00:22:59,625 --> 00:23:02,958
Μιλάμε για τα δέντρα,
πόσο ψηλοί έχουν γίνει,

160
00:23:03,083 --> 00:23:04,625
πόσο έχουν μεγαλώσει.

161
00:27:02,292 --> 00:27:04,333
Αποφασίζουμε να πάμε στα χωράφια,

162
00:27:06,042 --> 00:27:11,292
για να δούμε πώς λειτουργεί
γίνεται αυτές τις μέρες.

163
00:27:13,542 --> 00:27:15,083
Πάμε λοιπόν και μας οδηγεί ο Πέτρας,

164
00:27:16,125 --> 00:27:19,458
και είναι πολύ ενθουσιασμένος, αυτός
θέλει να δείξει τα πάντα.

165
00:27:27,792 --> 00:27:30,750
Και εκεί, ψηλά στον συνδυασμό,

166
00:27:30,875 --> 00:27:36,125
κάθεται ο Jonas Ruplenas, με τον οποίο
Πήγα μαζί στο σχολείο,

167
00:27:37,167 --> 00:27:41,167
που συνήθιζε να φροντίζει
αγελάδες και πρόβατα στα χωράφια.

168
00:27:41,917 --> 00:27:43,417
Και εδώ κάθεται τώρα,

169
00:27:44,542 --> 00:27:47,792
και είναι τόσο μεγάλος,

170
00:27:48,250 --> 00:27:50,667
και το μηχάνημα είναι τόσο μεγάλο,

171
00:27:50,792 --> 00:27:55,042
και τα χωράφια είναι τόσο πλατιά.

172
00:27:56,750 --> 00:28:01,083
Ο αδερφός Κώστας τραγουδάει ένα τραγούδι
σχετικά με τη συλλογική αγροτική εργασία,

173
00:28:01,708 --> 00:28:03,083
συμμετέχουμε όλοι.

174
00:30:23,083 --> 00:30:26,333
Αχ, αυτές οι προσωπικές ανατροπές...

175
00:30:29,208 --> 00:30:32,583
Φυσικά και θα ήθελες
να ξέρεις κάτι

176
00:30:32,750 --> 00:30:35,667
για την κοινωνική πραγματικότητα.

177
00:30:36,292 --> 00:30:39,625
Πώς πάει η ζωή εκεί,

178
00:30:39,833 --> 00:30:42,708
στη Σοβιετική Λιθουανία;

179
00:30:44,458 --> 00:30:46,417
<i>Αλλά τι ξέρω για αυτό;</i>

180
00:30:47,708 --> 00:30:50,208
Είμαι εκτοπισμένος

181
00:30:51,125 --> 00:30:53,125
στο δρόμο για το σπίτι,

182
00:30:54,750 --> 00:30:57,917
αναζητώντας το σπίτι μου,

183
00:30:58,583 --> 00:31:02,625
ανιχνεύοντας κομμάτια του παρελθόντος,

184
00:31:03,000 --> 00:31:09,083
ψάχνει για κάποια αναγνωρίσιμα
ίχνη του παρελθόντος μου.

185
00:31:12,292 --> 00:31:15,625
Η ώρα στη Σεμενίσκια

186
00:31:16,250 --> 00:31:19,500
παραμένει σε αναστολή για μένα...

187
00:31:19,875 --> 00:31:22,125
...παραμένει σε αναστολή

188
00:31:22,250 --> 00:31:23,708
μέχρι την επιστροφή μου.

189
00:31:25,417 --> 00:31:26,292
Τώρα,

190
00:31:27,625 --> 00:31:28,458
σιγά σιγά,

191
00:31:29,042 --> 00:31:31,583
αρχίζει να κινείται ξανά.

192
00:34:37,292 --> 00:34:40,000
Αργότερα πάμε όλοι στον Πέτρα

193
00:34:41,208 --> 00:34:42,917
και έτσι πάει,

194
00:34:43,792 --> 00:34:45,167
αργά το βράδυ.

195
00:35:47,792 --> 00:35:49,208
Όταν χορτάσαμε,

196
00:35:52,208 --> 00:35:53,958
όταν το χορτάσαμε,

197
00:35:54,875 --> 00:35:57,625
ο αδελφός Πέτρας έφερε λίγο σανό

198
00:35:58,792 --> 00:36:00,333
από τον αχυρώνα,

199
00:36:01,167 --> 00:36:03,333
και εκεί κοιμηθήκαμε.

200
00:36:07,708 --> 00:36:11,083
Το πρωί ο αδερφός Πέτρας
πήρε το σανό πίσω στον αχυρώνα,

201
00:36:12,542 --> 00:36:14,000
κάπως κρυβόταν.

202
00:36:14,208 --> 00:36:20,958
Είπε, «Μην τους το πείτε μέσα
Αμερική που κοιμόμαστε στο σανό».

203
00:36:22,083 --> 00:36:24,875
Το θεώρησε πολύ αστείο.

204
00:39:57,792 --> 00:40:03,250
Εκείνο το βράδυ, το συλλογικό αγρόκτημα
Vienybe, που σημαίνει ενότητα,

205
00:40:04,417 --> 00:40:06,000
μας έκανε δεξίωση.

206
00:40:06,417 --> 00:40:10,292
Το συλλογικό αγρόκτημα
αγκαλιάζει έξι ή επτά...

207
00:40:10,417 --> 00:40:13,458
μια ντουζίνα πρώην χωριά.

208
00:42:22,292 --> 00:42:25,875
Η μητέρα μας λέει για
τα φοβερά μεταπολεμικά χρόνια

209
00:42:26,500 --> 00:42:30,917
και πώς περίμενε η αστυνομία
για ένα χρόνο για να γυρίσω σπίτι,

210
00:42:31,000 --> 00:42:33,708
νόμιζαν ότι ήμουν...
εντάχθηκε στους παρτιζάνους

211
00:42:35,208 --> 00:42:38,708
Κάθε βράδυ ήταν η αστυνομία
περιμένοντας πίσω από το σπίτι

212
00:42:38,875 --> 00:42:41,875
στους θάμνους, για να γυρίσω σπίτι.

213
00:42:42,750 --> 00:42:46,208
Και ο σκύλος γάβγιζε και γάβγιζε.

214
00:43:01,583 --> 00:43:05,542
Αλλά ήμουν νέος, και
να , και πατριωτικός,

215
00:43:06,125 --> 00:43:09,667
και το επεξεργαζόμουν αυτό
υπόγεια εφημερίδα,

216
00:43:09,792 --> 00:43:13,292
στρέφεται κατά των Ναζί,
Ναζιστική Γερμανία,

217
00:43:13,750 --> 00:43:17,292
και είχα αυτή τη γραφομηχανή
που έκρυβα

218
00:43:17,417 --> 00:43:21,250
σε μια στοίβα από ξύλο
έξω, δίπλα στο σπίτι.

219
00:43:21,583 --> 00:43:24,292
Και ένας κλέφτης, μια νύχτα,
κατασκοπεύοντας κάτι,

220
00:43:24,583 --> 00:43:26,167
το βρήκε και το έκλεψε.

221
00:43:26,917 --> 00:43:30,042
Και ήταν μόνο μια ερώτηση
ημερών ή ωρών,

222
00:43:30,208 --> 00:43:32,625
όταν θα τον έπιαναν οι Γερμανοί.

223
00:43:32,958 --> 00:43:36,250
Είχα πολύ λίγο χρόνο να εξαφανιστώ

224
00:43:36,417 --> 00:43:41,167
και είναι σε αυτό το σημείο που
Ο σοφός θείος μας μας είπε:

225
00:43:41,917 --> 00:43:45,625
«Πηγαίνετε, παιδιά, δυτικά, δείτε τον κόσμο

226
00:43:46,000 --> 00:43:47,250
και έλα πίσω».

227
00:43:48,875 --> 00:43:52,917
Μας φτιάχτηκαν ψεύτικα χαρτιά
να πάει στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης

228
00:43:53,292 --> 00:43:54,625
και να σπουδάσω εκεί,

229
00:43:55,042 --> 00:43:56,708
και εκεί πήγαμε.

230
00:43:58,208 --> 00:44:01,417
Το μόνο πράγμα ήταν αυτό
δεν φτάσαμε ποτέ εκεί.

231
00:44:02,750 --> 00:44:06,875
Γερμανοί μας κατεύθυναν
τρένο για Αμβούργο

232
00:44:07,208 --> 00:44:12,042
και καταλήξαμε στα στρατόπεδα των σκλάβων

233
00:44:12,583 --> 00:44:13,958
της ναζιστικής Γερμανίας.

234
00:47:54,708 --> 00:47:56,333
Χαζεύαμε,

235
00:47:56,667 --> 00:48:00,917
και ο Κώστας ήρθε σπίτι
νωρίς σήμερα από τη σιταποθήκη του.

236
00:48:04,583 --> 00:48:07,833
Περπατήσαμε στα σπίτια,

237
00:48:09,542 --> 00:48:13,417
αγγίξαμε μερικά από τα πράγματα
συνηθίζαμε να δουλεύουμε.

238
00:48:13,958 --> 00:48:15,167
Φυσικά,

239
00:48:15,875 --> 00:48:18,750
δεν χρησιμοποιούνται
πια στα χωράφια,

240
00:48:21,000 --> 00:48:22,042
αλλά

241
00:48:24,042 --> 00:48:25,792
είχε αναμνήσεις για εμάς,

242
00:48:27,042 --> 00:48:33,125
καθώς κουρεύαμε το γρασίδι
γύρω από τα σπίτια.

243
00:48:37,167 --> 00:48:39,167
Ήταν αρκετά αληθινό,

244
00:48:40,250 --> 00:48:41,375
ως ανάμνηση.

245
00:49:00,708 --> 00:49:02,208
Δίπλα στο φράχτη,

246
00:49:03,000 --> 00:49:04,292
στα σκουπίδια,

247
00:49:04,667 --> 00:49:06,708
βρήκαμε ένα παλιό άροτρο.

248
00:49:07,750 --> 00:49:09,250
Δεν χρησιμοποιείται τώρα

249
00:49:12,208 --> 00:49:15,208
και ο αδερφός Κώστας μου είπε,

250
00:49:15,333 --> 00:49:17,333
"Εντάξει, τώρα τράβα το!"

251
00:49:17,458 --> 00:49:19,875
Και με χτυπούσε.

252
00:49:20,208 --> 00:49:22,000
Είπε, «Τώρα το κινηματογραφείς αυτό

253
00:49:22,167 --> 00:49:25,542
και πάρτε το για να το δείξετε στους Αμερικανούς

254
00:49:25,917 --> 00:49:28,583
πόσο άθλια ζούμε».

255
00:49:29,042 --> 00:49:32,333
Φυσικά σκέφτηκε
ήταν πολύ αστείο.

256
00:49:47,917 --> 00:49:52,000
Αποφασίζουμε να πάμε να δούμε
το παλιό σχολικό σπίτι.

257
00:49:53,167 --> 00:49:55,583
Πηγαίναμε όλοι στο ίδιο σχολείο.

258
00:49:58,125 --> 00:50:01,750
Μακριοί, βαθιοί, κρύοι χειμώνες,

259
00:50:03,000 --> 00:50:05,292
μέσα από τα χωράφια,

260
00:50:05,667 --> 00:50:07,583
μέσα από τα παγωμένα ποτάμια,

261
00:50:08,000 --> 00:50:09,708
μέσα από τα δάση,

262
00:50:10,208 --> 00:50:16,458
πήγαμε στο σχολείο,
με τις μύτες παγωμένες,

263
00:50:17,167 --> 00:50:22,458
τα πρόσωπά μας καίγονται
σε κρύο αέρα και χιόνι.

264
00:50:28,083 --> 00:50:33,375
Αλλά αχ, ήταν όμορφες μέρες!

265
00:50:36,000 --> 00:50:39,708
Ήταν χειμώνες
Δεν θα ξεχάσω ποτέ.

266
00:50:42,417 --> 00:50:44,750
που είσαι τώρα,

267
00:50:45,125 --> 00:50:49,458
οι παλιοί μου παιδικοί φίλοι;

268
00:50:50,708 --> 00:50:52,792
Πόσοι από εσάς είστε ζωντανοί;

269
00:50:53,583 --> 00:50:55,875
Που είσαι σκορπισμένος;

270
00:50:56,833 --> 00:50:59,042
Μέσα από τα νεκροταφεία,

271
00:50:59,833 --> 00:51:03,208
μέσα από τα δωμάτια βασανιστηρίων,

272
00:51:03,708 --> 00:51:05,167
μέσα από τις φυλακές,

273
00:51:05,875 --> 00:51:10,875
μέσα από τα στρατόπεδα εργασίας
του δυτικού πολιτισμού.

274
00:51:12,125 --> 00:51:13,917
Αλλά βλέπω τα πρόσωπά σου,

275
00:51:14,792 --> 00:51:17,875
όπως ήταν παλιά.

276
00:51:18,500 --> 00:51:21,542
Δεν άλλαξαν ποτέ στη μνήμη μου.

277
00:51:23,125 --> 00:51:25,500
Παραμένουν νέοι,

278
00:51:27,125 --> 00:51:29,167
είμαι εγώ που γερνάω.

279
00:52:34,542 --> 00:52:35,833
!
Είναι ένα νέο τραγούδι,

280
00:52:38,875 --> 00:52:41,167
είναι για κάποιον που είναι μακριά

281
00:52:45,208 --> 00:52:48,625
και λέει: «Ω, μάνα,

282
00:52:50,208 --> 00:52:54,792
πόσο λαχταράω να σε ξαναδώ.

283
00:52:54,958 --> 00:52:59,250
Ελπίζω στον μακρύ γκρίζο δρόμο

284
00:53:00,125 --> 00:53:04,458
θα με οδηγήσει σπίτι,

285
00:53:05,583 --> 00:53:09,833
θα με οδηγήσει σύντομα ξανά σπίτι».

286
00:55:30,375 --> 00:55:33,875
Σήμερα το πρωί η φωτιά
άργησε να ξεκινήσει.

287
00:55:34,583 --> 00:55:38,417
Η μητέρα μας μαγειρεύει έξω, αυτή
δεν του αρέσει να μαγειρεύει σε εσωτερικούς χώρους.

288
00:55:38,792 --> 00:55:40,792
Είναι πολύ ζεστό και πολύ καπνό.

289
00:55:41,167 --> 00:55:42,708
Της αρέσει η ύπαιθρος.

290
00:55:44,833 --> 00:55:51,500
Και η φωτιά απλά δεν το έκανε
θέλω να έρθω σήμερα το πρωί.

291
00:55:54,333 --> 00:55:57,708
Μάζεψε λοιπόν μερικά ξερά κλαδιά

292
00:55:59,208 --> 00:56:01,083
και μερικά φύλλα και μερικές εφημερίδες.

293
00:56:03,917 --> 00:56:05,750
Το φυσούσα συνέχεια,

294
00:56:06,333 --> 00:56:07,958
και το έσκασα,

295
00:56:08,833 --> 00:56:09,875
και

296
00:56:10,958 --> 00:56:16,292
χρειάστηκε πολύ, πάρα πολύ καιρό.

297
00:56:17,417 --> 00:56:22,500
Αλλά τελικά τα καταφέραμε.

298
00:59:39,875 --> 00:59:42,542
Ναι, περίμεναν
για σένα κάθε βράδυ,

299
00:59:43,292 --> 00:59:45,917
για περισσότερο από ένα χρόνο,
πίσω από το λουτρό.

300
00:59:46,750 --> 00:59:49,167
Τα σκυλιά συνήθιζαν να γαβγίζουν κάθε βράδυ,

301
00:59:49,583 --> 00:59:50,625
είπε εκείνη.

302
01:01:29,875 --> 01:01:32,542
Όλες οι γυναίκες του χωριού μου

303
01:01:32,917 --> 01:01:35,083
που θυμάμαι από την παιδική μου ηλικία,

304
01:01:35,208 --> 01:01:38,417
πάντα υπενθύμιζαν
εγώ από τα πουλιά,

305
01:01:38,833 --> 01:01:42,167
λυπημένα πουλιά του φθινοπώρου,

306
01:01:43,625 --> 01:01:50,292
καθώς πετούν πάνω από τα χωράφια,

307
01:01:53,792 --> 01:01:56,542
κλαίγοντας λυπημένα.

308
01:01:58,708 --> 01:02:05,375
Ζήσατε σκληρές και θλιβερές ζωές

309
01:02:06,292 --> 01:02:09,458
οι γυναίκες της παιδικής μου ηλικίας.

310
01:04:33,042 --> 01:04:34,792
Την ημέρα που έφευγα,

311
01:04:35,458 --> 01:04:36,708
έβρεχε.

312
01:04:37,708 --> 01:04:39,958
Το αεροδρόμιο ήταν βρεγμένο.

313
01:04:41,208 --> 01:04:42,667
Ήταν λυπηρό.

314
01:05:05,417 --> 01:05:07,208
Ήταν αστείο.

315
01:05:08,292 --> 01:05:10,625
Κοιτούσα τα πόδια.

316
01:05:10,750 --> 01:05:16,458
Θυμήθηκα τα παλιά μου
ο φίλος Narbutas που είπε,

317
01:05:17,375 --> 01:05:21,167
«όσο είναι ένας άντρας
βλέποντας τα πόδια των γυναικών,

318
01:05:22,083 --> 01:05:23,667
δεν πρέπει να παντρευτεί».

319
01:05:23,833 --> 01:05:26,542
Οπότε υποθέτω ότι δεν θα παντρευτώ σύντομα.

320
01:05:31,042 --> 01:05:33,125
Στο Elmshorm, ο Adolf όπως λέει ψέματα

321
01:05:33,250 --> 01:05:35,542
ακριβώς στο σημείο
όπου τα κρεβάτια μας

322
01:05:35,667 --> 01:05:37,583
ήταν στο στρατόπεδο εργασίας.

323
01:05:38,417 --> 01:05:40,250
Όταν ρωτήσαμε κάποιους γύρω μας,

324
01:05:40,417 --> 01:05:43,375
κανείς δεν το θυμόταν αυτό
υπήρχε ένα στρατόπεδο εργασίας εκεί.

325
01:05:43,708 --> 01:05:45,500
Μόνο το γρασίδι θυμάται.

326
01:05:46,375 --> 01:05:48,500
Ένα από τα εργοστάσια,
ο Gebrr Neunert,

327
01:05:48,667 --> 01:05:51,042
εκεί που μας πήγαιναν
να δουλέψουμε μαζί

328
01:05:51,167 --> 01:05:55,458
με γαλλικά, ρωσικά, ιταλικά
αιχμάλωτοι πολέμου, είναι ακόμα εκεί.

329
01:05:56,292 --> 01:05:58,750
Είναι ο πάγκος που δούλευα,

330
01:05:58,875 --> 01:06:03,708
όπου με ξυλοκόπησαν επειδή δούλευα
πολύ αργό και μιλώντας πίσω.

331
01:06:10,125 --> 01:06:12,750
Ο επιστάτης αναγνώρισε τον Αδόλφο ως.

332
01:06:13,083 --> 01:06:14,958
Μιλήσαμε για αυτό και αυτό.

333
01:06:16,542 --> 01:06:18,875
Ήταν νέος, καλός επιστάτης.

334
01:06:31,417 --> 01:06:33,000
Τον Μάρτιο του '45,

335
01:06:33,125 --> 01:06:36,125
δραπετεύσαμε και τρέξαμε στη Δανία

336
01:06:36,583 --> 01:06:39,917
και μας έπιασαν κοντά
τα σύνορα της Δανίας,

337
01:06:40,667 --> 01:06:42,958
και ενώ ήταν
στέλνοντας μας πίσω,

338
01:06:43,042 --> 01:06:44,917
ξεφύγαμε για άλλη μια φορά,

339
01:06:45,458 --> 01:06:47,750
και για το τελευταίο
τρεις μήνες πολέμου,

340
01:06:48,042 --> 01:06:52,458
κρυφτήκαμε μέσα
Schleswig-Holstein, σε ένα αγρόκτημα.

341
01:07:02,833 --> 01:07:05,833
Έξω,
ενώ ο αδερφός μου κοίταζε

342
01:07:06,167 --> 01:07:08,500
και να θυμάμαι και να σκέφτομαι,

343
01:07:08,917 --> 01:07:10,667
υπήρχαν παιδιά τριγύρω.

344
01:07:11,083 --> 01:07:14,083
Το θεώρησαν πολύ αστείο,

345
01:07:14,083 --> 01:07:19,292
αυτοί οι παράξενοι άνθρωποι
έρχομαι να δω εδώ,

346
01:07:19,500 --> 01:07:21,458
στέκεται, κοιτάζει.

347
01:07:21,917 --> 01:07:24,042
Το θεώρησαν πραγματικά αστείο.

348
01:07:24,583 --> 01:07:25,833
Ausl er.

349
01:07:29,250 --> 01:07:32,292
Α, ναι, τρέξτε, παιδιά, τρέξτε.

350
01:07:33,792 --> 01:07:36,500
Έτρεχα κι εγώ μια φορά από εδώ,

351
01:07:36,917 --> 01:07:39,042
αλλά έτρεχα για τη ζωή μου.

352
01:07:40,625 --> 01:07:43,667
Ελπίζω να μην το κάνεις ποτέ
πρέπει να τρέξεις για τη ζωή σου.

353
01:07:44,917 --> 01:07:47,750
Τρέξτε, παιδιά, τρέξτε.

354
01:09:23,542 --> 01:09:28,375
Έβλεπα τον Πέτρο και
Έπιασα τον εαυτό μου να τον ζηλεύει.

355
01:09:30,875 --> 01:09:33,458
Ζηλεύοντας την ειρήνη του,

356
01:09:34,500 --> 01:09:35,667
η ηρεμία του,

357
01:09:36,167 --> 01:09:40,625
είναι μόνο μέσα του
με τα πράγματα γύρω του,

358
01:09:42,500 --> 01:09:45,292
με πράγματα που έχει
ήταν πάντα μαζί,

359
01:09:46,208 --> 01:09:50,292
στο σπίτι, στον τόπο, στον χρόνο,

360
01:09:50,667 --> 01:09:51,875
στο μυαλό,

361
01:09:52,292 --> 01:09:53,833
στον πολιτισμό.

362
01:12:03,458 --> 01:12:04,417
Αννέτα.

363
01:12:04,708 --> 01:12:06,833
Περπατάει
Νέα Υόρκη και Βιέννη

364
01:12:07,042 --> 01:12:09,833
με την ίδια αισιοδοξία και θάρρος.

365
01:12:10,625 --> 01:12:11,750
τη θαυμάζω,

366
01:12:12,000 --> 01:12:16,625
Θαυμάζω την Annette που φτιάχνει
πολιτισμός στις ρίζες της,

367
01:12:18,208 --> 01:12:19,208
στη ζωή της.

368
01:12:31,792 --> 01:12:35,875
Και υπάρχει ο Χέρμαν Νιτς,

369
01:12:37,458 --> 01:12:43,708
κυνηγώντας το όραμά του,
χωρίς να δίνεις ούτε μια ίντσα.

370
01:12:46,042 --> 01:12:47,917
Και ηρωικά.

371
01:12:49,833 --> 01:12:51,375
Και ο Ken Jacobs,

372
01:12:52,958 --> 01:12:54,583
που έχει το θάρρος

373
01:12:56,792 --> 01:13:01,625
να μείνω παιδί

374
01:13:03,208 --> 01:13:07,167
στην καθαρότητα της όρασής του

375
01:13:07,875 --> 01:13:10,708
και τις εκστάσεις του.

376
01:15:12,125 --> 01:15:16,625
Όχι, δεν πήγα ποτέ στη Βιέννη εκείνη την εποχή,

377
01:15:18,125 --> 01:15:21,125
αλλά κάποιες περίεργες συνθήκες

378
01:15:21,833 --> 01:15:23,125
με τράβηξε πίσω,

379
01:15:24,292 --> 01:15:25,500
πολύ αργότερα.

380
01:15:26,500 --> 01:15:27,833
Και εκεί είμαι,

381
01:15:29,750 --> 01:15:30,750
τώρα.

382
01:15:39,000 --> 01:15:43,000
Σιγά-σιγά, αρχίζω όταν περπατάω
μέσω της Βιέννης με τον Πέτρο,

383
01:15:43,458 --> 01:15:46,625
καθώς μιλάμε, όπως εμείς
πηγαίνετε στις γκαλερί,

384
01:15:47,292 --> 01:15:53,125
μοναστήρια και Demel,

385
01:15:53,625 --> 01:15:55,125
μέσα από τις κάβες,

386
01:15:56,375 --> 01:16:00,167
και μέσα από τους αμπελώνες,

387
01:16:01,833 --> 01:16:03,500
Αρχίζω να πιστεύω ξανά

388
01:16:03,625 --> 01:16:08,667
στο άφθαρτο
του ανθρώπινου πνεύματος,

389
01:16:09,708 --> 01:16:13,542
σε ορισμένες ιδιότητες,
σε ορισμένα πρότυπα.

390
01:16:15,333 --> 01:16:17,125
Έχουν καθιερωθεί

391
01:16:18,833 --> 01:16:20,208
από άνθρωπο,

392
01:16:21,500 --> 01:16:23,708
μέσα από πολλές χιλιάδες χρόνια,

393
01:16:24,833 --> 01:16:27,208
και θα είναι εδώ
όταν λείπουμε.

394
01:19:21,917 --> 01:19:23,167
Σταθήκαμε εκεί,

395
01:19:24,292 --> 01:19:28,250
εκείνο το απόγευμα του Αυγούστου στο Kremsm ter.

396
01:19:28,833 --> 01:19:34,917
Μερικοί φίλοι στη στέγη του
ένα μοναστήρι 1200 ετών,

397
01:19:36,542 --> 01:19:40,042
κι ερχόταν το βράδυ,

398
01:19:40,667 --> 01:19:42,542
ο ήλιος έδυε.

399
01:19:43,625 --> 01:19:48,167
Ένα μπλε φως έπεφτε
πάνω από το τοπίο.

400
01:19:51,917 --> 01:19:56,250
Ήταν πολύ, πολύ ήσυχο,

401
01:19:56,833 --> 01:20:00,917
οι καρδιές μας και τα μυαλά μας ενθουσιασμένα.

402
01:20:39,792 --> 01:20:42,917
Στο δρόμο μας για το σπίτι

403
01:20:44,083 --> 01:20:46,000
στη Βιέννη,

404
01:20:47,083 --> 01:20:48,625
από μακριά,

405
01:20:49,042 --> 01:20:50,333
είδαμε φωτιά.

406
01:20:51,417 --> 01:20:53,292
Η Βιέννη καιγόταν.

407
01:20:54,750 --> 01:20:56,833
Η φρουταγορά πήρε φωτιά.

408
01:20:58,000 --> 01:20:59,958
Ο Πέτρος είπε ότι ήταν κρίμα.

409
01:21:00,333 --> 01:21:02,708
Ήταν η αγορά του.

410
01:21:03,958 --> 01:21:08,583
Είπε ότι ήταν το πιο
όμορφη αγορά στη Βιέννη.

411
01:21:09,292 --> 01:21:13,250
Είπε την πόλη
μάλλον του έβαλε φωτιά,

412
01:21:13,417 --> 01:21:14,917
μόνο για να το ξεφορτωθούμε.

413
01:21:15,833 --> 01:21:17,958
Θέλουν μια σύγχρονη αγορά τώρα.